Nu is het tijd voor de volgende stap…

Althans, dat het tijd is voor de volgende stap lijkt iedereen om me heen te vinden. Als ik over een heuglijke gebeurtenis vertel, schijnt mijn gesprekspartner altijd weer te moeten vragen naar mijn kinderwens. Nee, vragen is een groot woord. Het wordt eigenlijk meer als een vanzelfsprekendheid gebracht. “Zo, nu is het tijd voor de volgende stap…”

Het begon ruim vijf jaar geleden toen mijn lief en ik zo zeker van onze relatie waren dat we een huis kochten. Wie niet wist dat het om een nieuwbouwwoning ging, zei iets in de trant van ‘als je lekker gesetteld bent, is het vast tijd voor de volgende stap’. Wist men wel dat we op de bouw moesten wachten, dan werd de oplevering meteen als een mooi moment gezien om te stoppen met de pil.

Als we een rondleiding door het net opgeleverde huis gaven, was dat ook meteen een trigger. Kregen we opmerkingen als ‘mooie, grote slaapkamers hoor voor de kinderen’. Laten we het maar niet hebben over wat men zei toen we eindelijk met de zolder aan de slag gingen. “Zo, is het dan eindelijk zover?” Serieus begon ik dan te vertellen dat mijn vader eindelijk tijd had voor die verbouwing, om vervolgens zelfs een keertje teleurgesteld onderbroken te worden. “Oh, het wordt dus geen kinderkamer?”

Maar de absolute kinderwens-vraag-magneet is toch wel het huwelijk. Toen mijn lief me net ten huwelijk had gevraagd, zei ik altijd dat ik ouderwets ben op dat gebied: eerst trouwen, dan pas kinderen. Maar na het jawoord was er geen ontkomen meer aan. Dat begon al op onze trouwdag zelf… Ach, gelukkig was ik op dat moment zo in de wolken dat ik me er niet druk over heb gemaakt.

Lees volgende week: ‘Paniek! Waarom word ik niet ongesteld!’

Praat mee over dit onderwerp op onze Facebook-pagina. Daarnaast is er in de besloten Facebook-groep alle ruimte om je twijfels over je (ontbrekende) kinderwens te bespreken.

augustus 15, 2013 /