Interview
Als je kinderwens door ziekte niet kan uitkomen

Wat als je kinderwens door ziekte (voorlopig) niet kan uitkomen. Chantal Bolleman sprak voor TwijfelMoeder met de 26-jarige Suzanne Franse. Na haar afstuderen, droomde ze over een gezellig gezin. Tot ze in augustus 2012 te horen kreeg dat ze chronisch ziek is en kinderen krijgen niet meer zo vanzelfsprekend is. Wat doet dat met je?

“Een kinderwens zat er bij mij al heel vroeg in. Ik wilde namelijk voor mijn dertigste gesetteld zijn en aan kinderen beginnen. Twee jaar geleden studeerde ik af aan de Pabo. Eindelijk mocht ik zelfstandig voor de klas staan. Helaas kwam hier redelijk snel een einde aan omdat ik te horen kreeg dat mijn bloedwaardes veel te laag waren. Na vele onderzoeken en lang wachten kwam het hoge woord eruit, mijn beenmerg maakt mijn bloedcellen kapot voordat ze mijn lichaam in gaan. De ziekte wordt ook wel Paroxismale Nachtelijke Hemoglobinurie (PNH) genoemd. Daarnaast kreeg ik ook nog de diagnose dat ik een kleine Aplastische Anemie (AA) heb. Door deze ziekte heb ik een laag immuunsysteem.”

Er zijn in Nederland slechts veertig mensen die deze ziekte hebben en medicatie toegediend krijgen. De bijkomstigheden van deze ziektes zorgen ervoor dat Suzanne veel medicijnen moet slikken. Medicijnen die het onmogelijk maken om een kind te krijgen.
“Ik krijg levenslang om de twee weken een medicijn toegediend. Helaas sloegen de medicijnen niet aan maar na een second opinion kreeg ik andere. Deze medicijnen moeten ervoor zorgen dat mijn eigen immuunsysteem milder wordt. Toch zit kinderen krijgen er de komende jaren niet in, dit is onmogelijk door de zware medicatie. Ik slik namelijk de zwaarste pil omdat maandstonden uit moeten blijven in verband met bloedverlies.”

Wat doet dit met je?
“Ik heb heel lang met de vraag gelopen; Wat nu? Ik wil erg graag kinderen, maar dit is nu echt niet het moment. Ik ben zelf niet gezond en ook psychisch is dit een enorme klap geweest. Sinds ik meer duidelijkheid heb gekregen over mijn medicijngebruik heb ik ook wat meer rust. Ik heb me er dus pas sinds kort bij neergelegd dat ik geen kinderen voor mijn 30ste zal krijgen. Ik hoop dat ik me later (dan spreek ik over jaren) goed voel en dan alsnog kinderen kan krijgen, ondanks dat ik dan alsnog medicijnen heb. Al moet ik het wel heel reëel blijven zien, want kinderen heb je niet voor even. Maar dit houdt mijn kinderwens zeker niet tegen. ”

Stel, je komt op een verjaardag en er zijn vriendinnen met kinderen, hoe voel je je daar dan bij?
“Dit is lastig. Vooral als het mensen betreft die het dichtst bij me staan, maar ik weet ook dat het leven gewoon doorgaat. Maar ik voel het wel.”

Hoe ervaar jij vragen en opmerkingen over het krijgen van kinderen?
“Nou veel mensen weten niet dat ik ziek ben. Qua uiterlijk zie je niks aan me. Alleen vrienden, familie en goede kennissen weten ervan af. Niet omdat ik niet wil dat iedereen het weet, maar omdat het zo moeilijk uit te leggen is. Over kinderen krijg ik daarom wel reacties zoals, ‘Goh wanneer komen ze bij jullie?’ dit is lastig. Omdat ik me wel een beetje verplicht voel om het een en ander uit te leggen over mijn ziekte.”

Heeft deze situatie invloed op je relatie?
“Ja natuurlijk. Mijn vriend en ik hadden pas 3 maanden een relatie toen de ziekte geconstateerd werd. Hierdoor was onze roze wolk ineens voorbij. Veel ups en vooral ook downs gehad, maar mijn vriend is erg positief ingesteld. Hij kan sommige dingen heel goed van zich af zetten, terwijl ik er dagenlang mee rond kan lopen. We zijn nu bijna 2 jaar samen, dus kinderen krijgen is voor hem nu nog niet belangrijk. Hij wil wel graag kinderen, maar nu nog niet. En ook als ik nooit meer kinderen zou kunnen krijgen, dan vindt hij dat ook prima. Het is voor hem niet van groot belang.”

Heb je ook al nagedacht over adoptie?
“Kinderen adopteren is altijd een optie. Maar ik moet eerst zelf goed in mijn vel zitten en natuurlijk moet je relatie goed zijn. Kinderen adopteren is bij mij wel de laatste keuze. Na alle medicijnen zal ik het toch in eerste instantie zelf/samen proberen, mocht dit niet lukken dan misschien via IVF.”

Ben je door deze situatie een twijfelmoeder geworden?
“Nee, zeker niet. Mijn kinderwens blijft, ik twijfel niet over ‘het moeder’ zijn want dat lijkt me geweldig, maar ik ben er wel meer over gaan nadenken.”

Tekst: Chantal Bolleman

Philips Avent Actieweken
TwijfelMoeder
TwijfelMoeder is in 2013 ontstaan, omdat ik (Patricia de Ryck - 1984 - ondernemer en journalist) twijfelde over mijn kinderwens. Wel of geen kinderen - het leverde heel wat vooroordelen en discussies op. Ik heb in middels mijn keuze gemaakt en verwacht in maart 2017 ons eerste kindje, maar het onderwerp is nog steeds relevant. Je leest hier mijn column, lezerspost en allerhande nieuwtjes. Kortom: TwijfelMoeder is een gevarieerde site voor iedereen.
8 comments
  • Lieke van Lexmond: kinderen krijgen niet vanzelfsprekend
    mrt 20, 2014 (13:00)

    […] kinderen krijgen geen vanzelfsprekendheid is, vertelden Suzanne, Patricia van Liemt en Maaike Widdershoven eerder al aan […]

  • Mathilde
    mrt 07, 2014 (21:25)

    Mooi interview! Ook ik heb altijd gedacht dat ik moeder zou worden, totdat ik 12 jaar geleden ziek werd. Ik bleek me/cvs te hebben, chronische vermoeidheid dus. Twee jaar later kreeg ik schildklierkanker en daar werd de vermoeidheid niet beter van. Ik heb lang getwijfeld over kinderen, maar ik wilde (en zou dat nog steeds niet willen) geen moeder zijn die altijd moe zou zijn en geen energie zou hebben om dingen te doen. Het blijft lastig. Zeker toen al onze vrienden kinderen kregen en buren van onze leeftijd. Het is elke keer weer slikken als iemand vertelt zwanger te zijn. Toch ben ik blij dat wij deze beslissing hebben genomen. Ik kom nu vaak al energie tekort, dat wil ik een kind niet aan doen.

    Sterkte en vooral beterschap!

  • Lenie Vd Voorde-Cerpentier
    feb 21, 2014 (23:28)

    Respect suzanne ! Knap van je dat je dit met ons wilt delen. Je bent een Super Meid <3 xxx

  • Peggy van Kwikkelberghe
    feb 21, 2014 (20:44)

    Heel goed maar ook wel triest als je zo graag jong kinderen wil maar de natuur anders beslist knap. Hopelijk komt haar wens toch nog uit ooit

  • Marian Esseling
    feb 21, 2014 (20:11)

    Lieve Suzanne, wat heftig als je nog zo jong bent en dan al met zo'n zware ziekte te maken krijgt. Ik vind het heel knap dat je je verhaal wilt delen met andere mensen. Het lijkt allemaal zo vanzelfsprekend om een kindje te krijgen, maar in werkelijkheid is dit vaak niet zo. Ik wens je heel sterkte met je ziekte en ik hoop voor jou dat ooit je wens om mama te worden uit mag komen. Liefs Marian

  • Patricia de Ryck
    feb 21, 2014 (19:55)

    Dank Suzanne Franse dat je je verhaal wilde delen. En natuurlijk Chantal Bolleman bedankt voor dit interview.

  • Patricia de Ryck
    feb 21, 2014 (19:54)

    Wat ben ik ontzettend trots op deze dappere vrouw. Zo kunnen we het taboe doorbreken en dit onderwerp bespreekbaar maken. Wow!

  • Suzanne
    feb 21, 2014 (19:58)

    Graag gedaan. Jullie ook bedankt

Leave a Comment

Name*
Email*
Website

%d bloggers liken dit: