Wat als je later in het bejaardenhuis zit?

“Wat als je later in het bejaardenhuis zit. Wie komt jou dan opzoeken? Zit je daar in je eentje.” Jullie merken het al mijn gesprekspartner is er één van het optimistische soort. Toch heeft ze recht van spreken; ze werkt namelijk in een bejaardenhuis en ziet hoe dat gaat.

“Natuurlijk is het krijgen van kinderen geen garantie voor een gezellige toekomst. Maar de kans dat iemand je op komt zoeken, is wel stukken groter. Zo zit er een gymlerares bij mij op de afdeling. De schoolkinderen waren dol op haar, maar zelf bleef ze kindervrij. Nu zit ze hier alleen.”

Mijn gesprekspartner is zich er wel van bewust dat de ‘bejaardenhuis-bezoek-garantie een verkeerde reden is om kinderen te krijgen. Maar ze wil het me toch meegeven, omdat het bij mij echt om een keuze gaat. Een keuze die niet wordt gevormd door klapperende eierstokken, maar door het maken van goede afwegingen.

Natuurlijk heeft ze een punt. Toch vind ik het zelf wel heel egoïstisch. Je denkt alleen aan jezelf. Gaat dat wel goed? Zijn de mensen – die met dit idee in het achterhoofd aan kinderen begonnen – niet de ouders die in onmin met hun kinderen leven. Dan kun je ze wel hebben maar zit je nog alleen.

En hoe moeilijk moet het zijn voor stellen die ongewenst kinderloos zijn gebleven. Zij hadden niets liever gehad, maar door omstandigheden is hun kinderwens nooit in vervulling gegaan?, Ja zo’n opmerking zet je wel aan het denken.

Praat mee over dit onderwerp op onze Facebook-pagina. Daarnaast is er in de besloten Facebook-groep alle ruimte om je twijfels over je (ontbrekende) kinderwens te bespreken.

november 20, 2014 /