Ik zou gek worden zonder kinderen

“Ik zou gek worden zonder kinderen.” Daar is de kunstenares die ik sprak voor één van mijn klanten van overtuigd. “Gelukkig heb ik een gezin. Zij zorgen voor de balans. Anders zou ik mezelf echt in mijn werk verliezen.”

Interviews verlopen soms als gesprekken met vrienden van weleer. Je bespreekt wat er van je geworden is: huisje, boompje, beestje en dat soort ongein. Ongeacht of je elkaar al jaren niet gesproken hebt, voel je meteen weer die klik. Die klik had ik ook met deze kunstenares die openhartig over haar leven vertelde.

Moeder worden? Dat was niets voor haar. Kunst was haar enige liefde. Tot ze die bijzondere man leerde kennen en ontdekte dat ze met hem best een gezinnetje wilde stichten. Zo makkelijk was dat niet. Er waren wat medische complicaties. Maar het geluk was aan haar zijde. Ze kreeg twee kinderen. Kinderen waar ze nu ontzettend trots over vertelt.

Dat had ze tijdens haar zwangerschap niet gedacht. Toen had ze zelfs spijt dat ze voor een kindje had gekozen. Echt genieten van de zwangerschap was er niet bij. “Opeens waren er zoveel twijfels. Waar ik eerst nog enthousiast was, voelde ik alleen maar weerstand. Ik zag alleen maar beren op de weg. Hoe ging ik dat eigenlijk doen met mijn werk? Gelukkig duurt een zwangerschap negen maanden; kon ik toch een beetje aan het idee wennen.Toen het eindelijk zover was en ik mijn kindje in de armen had, was dat gevoel weg. Ik ben vanaf dat zo blij. Echt iedereen cliché is waar.”

Praat mee over dit onderwerp op onze Facebook-pagina. Daarnaast is er in de besloten Facebook-groep alle ruimte om je twijfels over je (ontbrekende) kinderwens te bespreken.

januari 21, 2015 /