Column
Als je geen kinderen hebt, weet je niet hoe het is

‘Als je geen kinderen hebt, weet je niet hoe het is’, het is zo’n opmerking die ik de afgelopen jaren regelmatig heb gehoord. Zelfs recent nog. Ik schreef er niet alleen eerder over; ik besprak dit ook met verschillende vrouwen. Ja, als iets me tegenwoordig raakt, dan heb ik – volgens mij dankzij de zwangerschapshormonen nog extra ook – de behoefte om het er uitgebreider over te hebben. Juist, omdat ik op TwijfelMoeder niet alleen mijn geluid wil laten horen, maar ook wat andere dames – al dan niet moeder, twijfelend of kinderloos – ervaren.

Voor mij is het echt zo’n opmerking, waarbij ik denk ‘ai, daar kun je helemaal de plank mee misslaan’. Waarschijnlijk zegt zo iemand het met de beste bedoelingen. Als je tenslotte nog nooit op skies hebt gestaan, kun je ook niet uit eigen ervaring vertellen hoe het is om door het sneeuw te roetsjen en de vrijheid te ervaren. Maar je kunt wel refereren aan ervaringsverhalen van vrienden die steevast op wintersport gaan, omdat ze zo genieten op de lange latten. En daar mogen we wel eens wat meer bij stil staan. Iemand zonder kinderen kan wel heel betrokken zijn bij de opvoeding van een nichtje of neefje. Of heeft misschien qua studie wel een pedagogische achtergrond. Je weet het niet he…

Het is zo’n opmerking, waarbij ik ook meteen een knoop in mijn maag voel. Zo’n uitspraak die ook voor zoveel mensen ontzettend pijnlijk is. Ze zouden maar al te graag weten hoe het is, maar zullen het gevoel helaas nooit ervaren. Misschien zit je gesprekspartner wel midden in de medische mallemolen; een proces dat ze alleen met hun naasten hebben gedeeld, omdat het zo emotioneel is. Nee, zo’n oordeel is wat mij betreft ongehoord. Floepte het er zo maar uit, biedt dan als de wiedeweerga je excuses aan.

Ik vraag me wel eens af hoe dat is voor kinderloze mannen en vrouwen die met kinderen werken. Tijdens één van die gesprekken word ik dan ook op mijn wenken bediend door een kinderloze lerares. Nee, ouders maken er volgens haar nooit een punt van. Die willen het beste voor hun kind en zien jouw als de professional. Maar één van haar collega’s heeft die opmerking wel eens voor haar voeten gegooid. Als ze het vertelt, zie je dat het haar nog steeds raakt. “Waar zijn al die jaren ervaring, opleidingen en cursussen dan goed voor? Echt, ik was er echt een tijdje niet goed van. Wat denkt zo iemand…”

Alle columns van TwijfelMoeder lezen, klik dan hier. Ik heb ze in chronologische volgorde voor je op een rijtje gezet. 

Cadeauwinkel
TwijfelMoeder
TwijfelMoeder is in 2013 ontstaan, omdat ik (Patricia de Ryck - 1984 - ondernemer en journalist) twijfelde over mijn kinderwens. Wel of geen kinderen - het leverde heel wat vooroordelen en discussies op. Ik heb in middels mijn keuze gemaakt en verwacht in maart 2017 ons eerste kindje, maar het onderwerp is nog steeds relevant. Je leest hier mijn column, lezerspost en allerhande nieuwtjes. Kortom: TwijfelMoeder is een gevarieerde site voor iedereen.
9 comments
  • Saskia
    feb 14, 2017 (17:25)

    Oh heel herkenbaar! Kindloos en werk in de kinderopvang…

  • Dieudonnée Mangnus
    feb 09, 2017 (11:50)

    Ik was al lang moeder voordat ik na 7 jaar kinderwens echt moeder mocht worden

  • Leonie van Mil
    feb 09, 2017 (10:04)

    Ik heb echt een hekel aan die opmerkingen. Of je nou wel of niet met kinderen werkt, ook dan kun je nog steeds beschikken over een dosis gezond verstand. Ik heb zelf pedagogiek gestudeerd en werkte met kinderen. Op een gegeven moment waren wij in de familie en vriendenkring de enige zonder kinderen. De opmerking “wacht maar tot jij kinderen hebt, dan weet je wat ik bedoel” heb ik regelmatig moeten slikken. Ik kon daar echt kwaad om worden. En zelfs nu ik een kind heb, zijn er situaties die ik gewoon heel tegendraads anders dan hun doe. Gewoon om te laten zien dat iedereen opvoeding nou eenmaal op een andere manier aanpakt en dat er geen goed of fout is (in veel van de gevallen).

  • Volgmama
    feb 09, 2017 (07:52)

    Word vast niet gemeen bedoeld maar komt wel zo over. Zo zijn er nog wel een paar van die opmerkingen helaas..

  • Krystle
    feb 09, 2017 (07:33)

    Ja het kan ook iemand raken als je zoiets zegt. Tegen mij heeft nog nooit iemand zoiets gezegd…

  • Nicole
    feb 09, 2017 (07:13)

    De opmerking is zeker kwetsend en zal ik dus nooit zeggen. Maar ik ken ook iemand die is bewust kindloos maar denkt wel te weten hoe ik mijn kind op moet voeden. Dan denk ik stiekem echt wel “sorry maar je weet niet waar je het over hebt”

  • Marije
    feb 09, 2017 (07:10)

    Een hele pijnlijke opmerking die onbewust heel hard raakt.

    Ik hoor hem regelmatig helaas en mensen weten niet wat het teweegbrengt. Ik vind het een heel verdrietig iets.

  • Ilse van Kreanimo
    feb 09, 2017 (07:04)

    Inderdaad iets wat je niet moet zeggen!

    Toch moet ik als leerkracht wel zeggen dat het anders is bij je eigen kinderen.
    Opvoeden als ouder of als leerkracht is toch wel een beetje anders.

    Maar van die opmerkingen zijn onnodig, zoals je aangeeft.

  • Merel
    feb 09, 2017 (07:00)

    Onnodige opmerking, lijkt me. Een leerkracht hoort toch te weten hoe je kinderen iets bijbrengt, het hebben van eigen kinderen is nagenoeg irrelevant denk ik.

    Ik zeg zelf vrijwel nooit tegen iemand ‘je weet het pas als je zelf kinderen hebt’ of iets in die trant. Het kan inderdaad heel kwetsend zijn en bovendien is het niet aan mij om dat te vertellen. Vooral wanneer mensen graag kinderen zouden krijgen, maar het lukt niet… Nee, zo’n opmerking is echt totaal onnodig. Dit gevoel mogen ouders zelf ontdekken, neefjes en nichtjes zijn weliswaar anders dan eigen kinderen maar wel een hele goede voorbereiding.

Leave a Comment

Name*
Email*
Website

%d bloggers liken dit: