Onderzocht
Cito-score havo/vwo: waarom dan naar het vmbo?

Cito-score havo/vwo – daar was geen twijfel over mogelijk. Toch was dat volgens de directeur – en tevens leerkracht van groep 8 – geen reden om van zijn vmbo-t (in mijn tijd nog mavo genoemd) af te wijken. Ja, dan ken je mij nog niet… zelfs op twaalfjarige leeftijd vond ik het tijd om in te grijpen. Die herinneringen komen glashelder naar boven nu ik in de krant lees dat een derde van de kinderen hoger scoort tijdens de verplichte eindtoets in groep 8 dan het niveau waarop hun school de leerlingen zelf inschat. Bij één op de vijf heeft dat vorig jaar uiteindelijk alsnog tot een hoger schooladvies voor de middelbare school geleid.

Ik vind het schrikken dat nog steeds zoveel kinderen een ‘verkeerd’ advies krijgen. Nu ben ik niet door en door ingevoerd in de onderwijswereld, dus ik kan niet inschatten hoe ‘verkeerd’ het advies daadwerkelijk is. Zo’n test als de Cito laat tenslotte alleen zien hoe goed je bijvoorbeeld kunt rekenen en hoe het staat met je taalvaardigheid. Hoe jij als kind bent, kan de leerkracht natuurlijk inschatten. Die weet als geen ander – of kan ik hier beter schrijven: zou moeten weten – of jij ook echt klaar bent voor dat niveau. In mijn geval was daar eigenlijk geen twijfel over mogelijk, maar ik heb altijd gedacht dat op ons dorpsschooltje gewoon voor de makkelijke weg werd gekozen. Hup, iedereen naar mavo/havo – dan werd het daarna wel duidelijk waar het kind hoorde – dat gevoel had ik er op dat moment bij.

Als je hetzelfde advies krijgt als klasgenootjes die je altijd met hun rekentaken moet helpen of waar je hoofdstukken op voorloopt bij begrijpend lezen, dan is dat vreemd. En dan heb ik het nog niet over de ontelbare keren dat ik koffie moest gaan halen voor de desbetreffende docent, omdat ik op dat moment alweer door de lesstof was. Terwijl de andere kinderen nog bezig waren, hoefde ik me zo dus niet te vervelen. Ja, zelfs een kind van twaalf heeft door dat het vreemd is dat je dan hetzelfde advies krijgt. Zeker als je – want zo zijn kinderen – de uitslagen van de Cito toets met elkaar gaat bespreken. Alle reden voor mij om dat dus aan te stippen bij mijn ouders. Ouders die mij steunden en ook het gesprek aangingen, want ook zij vonden het toch wel vreemd. Of mijn ouders dat ook hadden gedaan als ik niet zo stellig was geweest, durf ik niet te zeggen. Mijn ouders hebben zelf geen hoge opleiding genoten en vonden het mavo/havo-advies al heel mooi. Maar inderdaad de cijfers wezen uit dat havo/vwo ook moest lukken, dus die kans wilden ze mij niet ontnemen. Hoogopgeleide ouders – zo blijkt ook uit het artikel – zijn hier toch meer mee bezig; het aangepaste advies wordt namelijk vooral gegeven aan hun kinderen.

Waarom ik zo stellig was? Als twaalfjarige wijsneus had ik mijn toekomstpad al volledig voor ogen. Nee, moeder worden, zoals veel meiden in hun kindertijd met stip op één hebben staan, hoorde daar voor mij niet bij. Ik wilde journalist worden. Het liefst sportjournalist. De School voor Journalistiek is een hbo-opleiding; wil je daar zo snel mogelijk naar toe als je je middelbare school-diploma op zak hebt, dan zal dat een havo- of vwo-diploma moeten zijn. Daarnaast had ik van scholieren uit de mavo/havo-brugklas gehoord dat ze echt ontzettend hoge cijfers moesten halen om uiteindelijk in de tweede naar de havo te mogen. Zat je in brugklas havo/vwo dan ging je als het niet zo lekker liep gewoon naar de havo. De directeur kon eigenlijk weinig tegen deze uitleg inbrengen; al werd er natuurlijk nog een aantal keer gevraagd of mijn ouders het wel zeker wisten. Ja, want zij steunden mij. Zij geloofden in mijn kunnen én in de uitslag van de Cito-toets (en daarnaast ook nog een andere toets die ik eerder in het jaar al had gedaan en waar ook havo/vwo uit kwam).

Nog steeds ben ik erg blij met het feit dat ik één van die kinderen ben, die uiteindelijk het advies van de basisschool aan hun laars hebben gelapt en het advies uit de Cito heb gevolgd. In de brugklas bleek namelijk dat ik – waarschijnlijk door het gebrek aan uitdaging in de lesstof op de basisschool – helemaal geen idee had hoe je daadwerkelijk moest leren. Zo’n grote hoeveelheid lesstof kun je nu eenmaal niet last minute, vliegensvlug doornemen. Dat was vroeger altijd genoeg geweest, maar nu niet. Uiteindelijk ben ik in de tweede dan ook naar de havo gegaan. En mijn klasgenootjes die allemaal naar de mavo/havo-brugklas waren gegaan? Daar maakte uiteindelijk niemand meer de overstap van. Zo zonde, want ik weet zeker dat er een aantal in die groep zaten die ook de potentie hadden. Alleen hebben zij te makkelijk het advies van de basisschool gevolgd; iets dat je hun (ouders) niet kwalijk kunt nemen. Daarom kan ik ook niet anders dan dit verhaal schrijven als ik het artikel in het AD lees vanochtend. Het is zo zonde dat er scholieren zijn die niet het advies krijgen dat ze verdienen.

Cadeauwinkel
TwijfelMoeder
TwijfelMoeder is in 2013 ontstaan, omdat ik (Patricia de Ryck - 1984 - ondernemer en journalist) twijfelde over mijn kinderwens. Wel of geen kinderen - het leverde heel wat vooroordelen en discussies op. Ik heb in middels mijn keuze gemaakt en verwacht in maart 2017 ons eerste kindje, maar het onderwerp is nog steeds relevant. Je leest hier mijn column, lezerspost en allerhande nieuwtjes. Kortom: TwijfelMoeder is een gevarieerde site voor iedereen.
1 comment
  • Merel
    apr 18, 2017 (23:18)

    Hier valt veel over te zeggen. Mijn advies was havo/vwo en ik had gymnasium kunnen doen (oefentoets cito foutloos gemaakt en in groep 8 3 fout). Dus herken het vanuit die positie.

    Maar dan spreek ik met een goed bevriende leerkracht, die lesgeeft aan kinderen in de bovenbouw. Zij zegt dat het vaak de hoogopgeleide ouders zijn die niet kunnen accepteren dat hun kind soms beter tot zijn recht komt in een mavo/havo brugklas. Dat er echt kinderen zijn die zo gepusht worden, dat ze in de brugklas bij de psycholoog terechtkomen.

    Hiermee wil ik verder niet zeggen dat er geen gevallen zijn waarbij de kinderen inderdaad hoger advies hadden moeten krijgen. Maar wel dat binnen die 33% ook kinderen zitten die de intrinsieke motivatie missen. Of die toevallig sommige vragen goed hebben gegokt. En wiens cito score dus eigenlijk geen afspiegeling is van wat ze kunnen. Het is maar een gegeven. En AD houdt ervan om (soms ongefundeerd) stennis te schoppen, dus wat dat betreft past dit prima in hun straatje 😊

    Ik denk dat je als ouder grotendeels moet vertrouwen op het oordeel van de leerkracht en je echt alleen moet proberen een beter advies te krijgen wanneer je jezelf recht in de ogen kan aankijken en weet dat je kind meer in zijn mars heeft dan school denkt. Zoals in jouw geval dus.

Leave a Comment

Name*
Email*
Website

%d bloggers liken dit: