Column
Is het kindje gewenst, vraagt ze voorzichtig

‘Is het kindje gewenst’, vraagt de verloskundige voorzichtig als ik waarschijnlijk iets te nuchter of juist afwijkend reageer op het hartje dat we zojuist hebben gehoord. Gewenst is het zeker, maar mag ik even aan het idee wennen? Jarenlang heb ik getwijfeld en nu weten we pas een paar dagen dat ik al acht weken zwanger ben.

Dit kindje is absoluut gewenst, maar ik merk dat het voor mij nu allemaal heel snel gaat. Juist door de onzekerheid die ik de afgelopen dagen had – zo’n Vierdaagse is toch een aanslag op je lichaam en daarmee ook op het kleine vruchtje in mijn buik – ben ik onzeker en zenuwachtig. En in die situatie reageer ik maar al te vaak erg onhandig. Sociaal wenselijke antwoorden zijn in dat geval vaak uitgesloten; zeker als ik in een periode zit waarin de hormonen ook hun macht over mijn lijf hebben. En laat dat tijdens de zwangerschap nu 40 weken aan een stuk zo zijn.

Dat mijn bloedwaarden allemaal goed zijn, weet ik inmiddels al. Na de zwangerschapstest gedaan te hebben, ben ik namelijk direct naar de huisarts gegaan om wat zaken te checken. Foliumzuur was ik nog niet gaan slikken, omdat we ‘net begonnen’ waren en ook andere vitamines blijven vaker staan dan dat ik ze slik. Gelukkig hoef ik me daar geen zorgen over te maken; het bloed is goed.

Met acht weken kunnen ze al een echo maken; iets waar ze bij de verloskundigenpraktijk waar ik zit ook helemaal niet moeilijk over doen. Ze begrijpen dat ik onzeker ben. Iets dat niet nodig blijkt te zijn, want het vruchtje is zelfs met een uitwendige echo al direct te zien en het hartje klinkt als ‘een klokje’ in de oren van de verloskundige. Mijn lief staat met een trotse glimlach naast me.

En ik? Ik kraam volgens mij wat onzekere onzin uit. Wat ik precies zei? Geen idee, maar getuige de vraag van de verloskundige of het gewenst is, maak ik er wel uit op dat ik beter iets anders had kunnen zeggen. Ach, wat maakt het uit? Als jij in mijn buik en je vader – die best schrok van de opmerking – maar weten dat het absoluut gewenst is. Laat mij er maar rustig in rollen. Gewoon op mijn tempo. Dan hoeft niemand zich zorgen te maken.

Alle columns van TwijfelMoeder lezen, klik dan hier. Ik heb ze in chronologische volgorde voor je op een rijtje gezet. 

Philips Avent Actieweken
TwijfelMoeder
TwijfelMoeder is in 2013 ontstaan, omdat ik (Patricia de Ryck - 1984 - ondernemer en journalist) twijfelde over mijn kinderwens. Wel of geen kinderen - het leverde heel wat vooroordelen en discussies op. Ik heb in middels mijn keuze gemaakt en verwacht in maart 2017 ons eerste kindje, maar het onderwerp is nog steeds relevant. Je leest hier mijn column, lezerspost en allerhande nieuwtjes. Kortom: TwijfelMoeder is een gevarieerde site voor iedereen.
7 comments
  • Alle TwijfelMoeder-columns op een rijtje
    feb 13, 2017 (23:47)

    […] is heel avontuur 25 december 2016 – Kerst anders met een kindje? 27 december 2016 – Is het kindje gewenst, vraagt ze voorzichtig 5 januari 2017 – Wanneer vertel je dat je zwanger bent? 10 januari 2016 – Geniet van je […]

  • Fora afstruinen naar info over zwangerschapskwaaltjes
    jan 17, 2017 (23:14)

    […] klinkt zeven maanden wachten op het onbekende dan ook nog heel lang. Het volgende bezoekje bij de verloskundige (bij 10 weken) ging dan ook al een stuk beter. Al blijft het horen van zo’n krachtige, vlotte […]

  • Geniet van je zwangerschap! 
    jan 10, 2017 (06:19)

    […] al; dat is geen pretje – dat er iets in mijn lichaam veranderde. Combineer daar in het begin de lichte shock bij en dan begrijp je waarschijnlijk dat zo’n geniet-opmerking op een opmerkelijke reactie […]

  • MetMirjam
    dec 28, 2016 (21:29)

    Gelukkig weten jullie precies hoe gewenst het kindje is – dat is het belangrijkste hoor!

  • Ilse van Kreanimo
    dec 28, 2016 (15:19)

    Mooi stukje.

    Bij mijn derde vroeg mijn moeder me ook of ‘het de bedoeling’ was…

  • hannie sleegers
    dec 28, 2016 (13:39)

    succes payrocia. heel herkenbaar dat je eron moet rollen. t is ook niet niks. ik had er de eerste maanden na de geboorte ook nog moeite mee. soms dacht ik. n bany als ik hem ging voeden. wat moet ik nu doen. en ik vond knuffelen moeilijk. maar ook daar ben ik ingerold. en nu heb ik 4 grote kinderen. weer heel anders.

  • Aileen
    dec 28, 2016 (11:02)

    Jeetje, wat een open en eerlijk verhaal. Heel mooi.

Leave a Comment

Name*
Email*
Website

%d bloggers liken dit: