Column
Geniet van je zwangerschap! Hoe dan?

‘Geniet van je zwangerschap!’ – echt die zin zorgde bij mij in de eerste maanden voor zoveel weerstand. Hoe kun je nu van iets genieten, terwijl je je alleen maar beroerd voelt?

Ik moet zeggen dat ik mezelf in het eerste trimester, begin tweede trimester vaak juist gehinderd voelde door de zwangerschap. Ooit vanzelfsprekende zaken als slapen en een regelmatige stoelgang zijn zo anders geworden. Dan heb ik het nog niet eens over mijn gebrek aan energie – ik werk op halve kracht tegenwoordig – en die constant weeïge smaak in mijn mond en de misselijkheidsvlagen die – dankzij alle lichaamsgeuren die ik nu enorm scherp ruik – ook vaker wel dan niet de kop op steekt. Nee, genieten vind ik dan toch het verkeerde woord. En dat zei ik dus vervolgens ook tegen die lieve mensen die het zo goed bedoelden. Hallow, hormonsters!

Wat het genieten van mijn zwangerschap ook lastig maakte, was dat mijn placenta aan de voorkant ligt. Als een bokszak houdt hij de schopjes en stoten van de baby tegen, waardoor ik pas een paar dagen na de twintig weken echo ook daadwerkelijk leven in mijn buik voel. Tot die tijd merkte ik dus alleen aan de zwangerschapsklachten – de naam zegt het al; dat is geen pretje – dat er iets in mijn lichaam veranderde. Combineer daar in het begin de lichte shock bij en dan begrijp je waarschijnlijk dat zo’n geniet-opmerking op een opmerkelijke reactie van mij kon reageren. Mensen die mij beter kennen, weten sowieso dat ik af en toe goudeerlijk en direct ben, maar daardoor ook erg bot uit de hoek kan komen.

Gelukkig is mijn lief er dan; hij zet me met beide benen op de grond en laat me nadenken over wat ik nu daadwerkelijk zeg. Onder invloed van de hormonen duurt zo’n gesprek dan best even tot hij tot me doordringt, maar het blijkt ook dat mijn definitie van genieten ook afwijkt van de zijne. Waar ik genieten zie als iets dat je op dit moment doet, ziet hij genieten veel breder. Genieten doe je ook van het vooruitzicht dat je straks met zijn drietjes een gezin vormt. Van de foute rompertjes die binnenkomen via Ali. Fantaseren over hoe het later zal zijn. Hoe ons kindje zich zal ontwikkelen. Of we eindeloos met Kinderen voor Kinderen gaan mee blèren. Dromen van de reizen die we maken als ons kind er de leeftijd voor heeft en ga zo maar door. Dat behoort allemaal tot het genieten volgens hem.

Jullie kunnen nu ook opgelucht ademhalen, want inderdaad fantaseer ik ook over dat soort zaken en kijk ik uit naar de eerste kennismaking en de verdere ontwikkeling. Nu de kwaaltjes daarnaast zijn afgenomen, ik de schopjes voel en helemaal aan het idee gewend ben, kan ik ook echt genieten. Volgens mij is er zelfs al sprake van een zwangerschapsgloed en rol ik – met een smile op mijn gezicht en af en toe wat geklaag – nuchter het laatste trimester in. Ja, ik geniet nu ook echt van mijn zwangerschap.

Alle columns van TwijfelMoeder lezen, klik dan hier. Ik heb ze in chronologische volgorde voor je op een rijtje gezet. 

Bespaar continu
TwijfelMoeder
TwijfelMoeder is in 2013 ontstaan, omdat ik (Patricia de Ryck - 1984 - ondernemer en journalist) twijfelde over mijn kinderwens. Wel of geen kinderen - het leverde heel wat vooroordelen en discussies op. Ik heb in middels mijn keuze gemaakt en ben in maart 2017 bevallen van ons eerste kindje, maar het onderwerp is nog steeds relevant. Je leest hier mijn column, lezerspost en allerhande nieuwtjes. Kortom: TwijfelMoeder is een gevarieerde site voor iedereen.
5 comments
  • Ilse van Kreanimo
    jan 11, 2017 (18:42)

    Genieten begon voor mij pas nadat ik iet meer misselijk was en ik beweging voelde…

  • Batboy
    jan 11, 2017 (08:59)

    In het begin was ik super misselijk, maar daar ‘genoot ‘ ik ook wel van want dan wist ik zeker dat het goed zat!
    ik was bijna de hele zwangerschap bang dat het mis zou kunnen gaan dus echt genieten kon ik niet..

  • Nicole @ Everyday-Life.nl
    jan 11, 2017 (02:07)

    De zwangerschap van ons zoontje heb ik helemaal niet genoten. Ik was alleen maar panisch dat het weer mis zou gaan (vlak daarvoor had ik een missed abortion). Deze zwangerschap heb ik de eerste 18 weken alleen maar last gehad van extreme vermoeidheid en misselijkheid. Ook geen pretje. Nu voel ik me op zich redelijk, maar het blijft een aanslag op je lijf! Een baby., dat vind ik pas genieten! Daar doe je het toch allemaal voor 🙂

  • Leonie van Mil
    jan 10, 2017 (19:14)

    De eerste 12 weken was is ook behoorlijk misselijk. Ik was blij toen ik het tweede trimester inging. Toen ben ik echt gaan genieten. Omdat mijn placenta aan de achterkant lag, kon ik de kleine met 15 weken al voelen. Zo mooi was dat. En ik groeide enorm snel. Mijn buik ging dus wel snel in de weg zitten, veters strikken zat er niet meer bij en als ik iets liet vallen, liet ik het lekker op de grond liggen. Ja het mag dan allemaal. Ook daar kon ik wel even van genieten. Hahaha

  • Nicole
    jan 10, 2017 (08:06)

    Ik vond het ook niet genieten in het begin en nu vaak ook niet, t gaat veelal aan me voorbij. Maar mijn placenta zat niet voor en toch voelde ik de kleine pas met 22 weken tijdens m’n eerste zwangerschap!

Leave a Comment

Name*
Email*
Website

%d bloggers liken dit: