Pufcursus: moet dat echt als je zwanger bent?

Zo’n pufcursus… moet dat nu echt als je zwanger bent? De eerste maanden ben ik er helemaal niet mee bezig. Ja, omdat de verloskundige er over begint, neem ik wat van die foldertjes mee. Ze eindigen in de tas met al het andere foldermateriaal en een stapel gratis mama-tijdschriften. Over een paar weekjes kijk ik er echt wel naar…

Wat ik wel weet is dat er zo ontzettend veel keuze is (en dan valt het hier in de regio vast nog mee in vergelijking met de Randstad). Wat zou nu echt bij mij passen? Of ga ik juist voor een variant waar de vader ook een belangrijke rol speelt. Kies ik voor zo’n standaard cursus waar je met allemaal andere dames puft op het ritme van altijd-is-kortjakje-ziek, beweeg ik me in nieuwe houdingen tijdens een cursusje zwangerschapsyoga of ga ik voor een weekendje-puffen-in-een-hotel samen met mijn lief. Qua prijs ligt het allemaal nog niet eens zo heel ver uit elkaar (los van die hotelovernachting dan) en de verzekering geeft toch een vergoeding. Geen reden dus om mijn keuze daardoor te laten beïnvloeden.

Laat ik dan maar een oproepje plaatsen in een whatsapp-groepje met alleen maar zwangere vriendinnen. Wat hebben die een paar jaar geleden eigenlijk gedaan? De één heeft zo’n traditioneel klasje gevolgd en vond het een aanrader ‘omdat je dan contact hebt met andere zwangere vrouwen’. Wat informatievoorziening betreft hoefde ik het volgens haar niet te doen. En eerlijk: mij tussen een horde andere zwangere vrouwen zetten, daar voel ik me nog niet echt fijn bij. Die valt dus af. Daarnaast hoor ik aan de andere kant ook dat ik die pufcursus best kan laten; je weet nooit hoe een bevalling gaat lopen en kunt dan het beste luisteren naar de specialisten naast je bed. Als die zeggen dat je moet puffen, puf je. Moet je persen, dan pers je. Klinkt logisch inderdaad.

Yoga dan? Ontspanningsoefeningen komen niet alleen van pas bij de bevalling, maar lijken me ook wel fijn in de periode na de zwangerschap als ik de balans weer moet vinden. Hoe fijn is het dan dat je weet hoe je eventjes tot jezelf kunt komen. Gewoon met wat eenvoudige oefeningetjes. Van een ander vriendinnetje heb ik gehoord dat het echt een fijne cursus is. En qua datum sluit-ie ook helemaal aan op mijn zwangerschap. Het tijdstip vind ik aan de vroege kant, maar daar kan ik wel wat voor regelen. Tijd dus om eens te informeren bij de instructrice. En daar gaat het mis. Als ik informeer naar een proefles krijg ik een mailtje terug dat dat niet mogelijk is én dat ik voor aanvang het geld van de complete cursus dien over te maken. Sorry, maar dat is echt niet mijn manier van zaken doen (ook niet binnen mijn bedrijf). Exit: yoga.

Terwijl ik steeds weer een weekje mag bijschrijven op de ‘hoe ver ben jij nu’-kalender, komt er een soort kalmte over mij heen. Er staat nog één cursus in de wachtrij: een pufcursus die ik samen met mijn lief kan volgen. Vrienden hebben die met veel plezier gevolgd en mijn lief vind het toch ook wel fijn dat we iets weten. Maar wanneer he? Met allebei een drukke baan blijkt het nog niet zo makkelijk om de juiste plek te vinden. En hebben we dan een keuze gemaakt, dan komt de uitgerekende datum wel heel dichtbij. Het weekendje-weg en ondertussen leren puffen, lijkt ons ook wel wat. Helaas geen plek meer.

En als je dan echt geen idee meer hebt, komt er opeens toch iets voorbij dat meteen goed voelt. Ik lees een blog van Sabine van FijnZwanger. Tijd om eens met haar te mailen… Klik hier om het vervolg te lezen.

Twijfel jij over je kinderwens? Lees dan mijn boek De twijfelmoeder en praat mee in de besloten Facebook-groep Twijfel over kinderwens. Voor moeders is er een speciale groep.

februari 8, 2017 /