Babyboom in de buurt

TwijfelMoeder zijn in een nieuwbouwwijk valt niet mee. In de eerste maanden dat we hier wonen lijkt de ooievaar iedere baby in onze buurt te droppen. Er is sprake van een heuse babyboom. Overal staan grote borden in de tuin en de uitnodigen voor babyborrels ploffen herhaaldelijk op de mat.

Natuurlijk ga je dan langs. Ik gun het mijn buren stuk voor stuk. In sommige gevallen heeft de komst van de kleine spruit lang op zich laten wachten; soms voorafgegaan door de trieste gebeurtenis als een miskraam. Dat deze ouders ontzettend blij zijn met hun kindje begrijp ik heel goed. Maar wat zeg je als ze vragen ‘en hoe staat het met jullie kinderwens?’.

Er schiet van alles door mijn hoofd. Het liefst wil ik zeggen dat ik helemaal niet snap dat iedereen zo’n ontzettende voortplantingsdrang heeft. Dat ik echt geen idee heb waarom zo’n huilend wezentje een verrijking zou zijn voor mijn leven. En dat ik echt niet begrijp waarom zo’n verschrikkelijke bevalling het echt allemaal waard is. Ik heb natuurlijk net stil en begripvol knikkend naar alle details geluisterd.

Uiteindelijk wordt het een nietszeggende ‘dat is iets voor later’. Daar komen we als jonkies – die op dat moment pas twee jaar samen zijn – nog wel mee weg. Er volgt een opmerking dat ons huis er in ieder geval groot genoeg voor is. En zo gaat het gesprek al snel over hoe fijn we hier wel niet wonen. Daar kom ik goed mee weg… Al is het inmiddels vier jaar later en bijna twintig baby’s verder wel lastiger aan het worden. Toch zwijgen ze… het heeft vast iets te maken met mijn geklungel en paniekerige blik in mijn ogen als ik weer met zo’n kleintje op schoot zit.

Lees volgende week: ‘Rammelende eierstokken… Hoe herken je die’

Praat mee over dit onderwerp op onze Facebook-pagina. Daarnaast is er in de besloten Facebook-groep alle ruimte om je twijfels over je (ontbrekende) kinderwens te bespreken.

juli 17, 2013 /