Lezerspost: Ik had ze dolgraag dit leed willen besparen

De inbox van TwijfelMoeder bevat de mooiste reacties. Keer op keer zetten ze mij aan het denken. Daarom deel ik vanaf nu al die ervaringen die mij zijn gestuurd. Natuurlijk allen met toestemming van de schrijver en anoniem. Het gaat namelijk niet om wie ze heeft geschreven, maar om de woorden van die persoon. Laat je inspireren. Vandaag een 44-jarige dame, die behoefte voelde om te reageren naar aanleiding van het artikel in de Alkmaarse Courant.

Ik heb twee kinderen van 14 en 12 jaar oud. Mijn man wilde destijds graag kinderen en uiteindelijk wilde ik het ook. Ik had wat meer tijd nodig om aan het idee te ‘wennen’. Nu ben ik meestal heel blij dat ik kids heb. Ik was dertig jaar toen onze zoon werd geboren. Natuurlijk is het niet altijd even leuk. Niet iedereen ervaart een ‘roze wolk’. Vooral nu ze aan het puberen zijn is het opvoeden af en toe best lastig. Toch zou ik ze voor geen goud willen missen. Ze vormen voor mij het belangrijkste deel van mijn leven. Sinds ik kinderen heb zie ik dingen in een ander perspectief. Dure kleren, verre reizen, vaak uit eten gaan … prachtig allemaal maar daar gaat het wat mij betreft niet om in het leven. Waar het uiteindelijk om draait is de liefde. Voor je partner, voor je eventuele kids, voor jezelf, voor je familie en voor je vrienden. En reizen maken kan nog steeds!

Wat het voor mij wel moeilijker maakt is dat ik intussen alleenstaande moeder ben geworden. Mijn man is in 2007 overleden aan kanker. Dit is een droevig feit dat niemand heeft voorzien toen we met elkaar trouwden. Sommige dingen overkomen je in het leven. Wat ik wel weet is dat ik me heel sterk voel. Ik red het in mijn eentje, samen met de kinderen. Toen mijn man overleed waren ze 8 en 6 jaar. Ik had ze dolgraag dit leed willen besparen. Helaas kun je niet alles in het leven in de hand hebben. Intussen is het bijna zes jaar geleden en we redden ons goed samen. We kunnen weer lachen en van het leven genieten. Wij moeten verder!

Patricia, ik wens je veel wijsheid toe en ik hoop dat je een keuze kunt maken waar je/jullie achter staan.

Praat mee over dit onderwerp op onze Facebook-pagina. Daarnaast is er in de besloten Facebook-groep alle ruimte om je twijfels over je (ontbrekende) kinderwens te bespreken.

februari 9, 2014 /