Lezerspost
Kinderwens en leukemie: ‘Bang dat ik de bevalling niet mee zou kunnen maken’

Wat doe je als je kinderen wilt, maar je partner leukemie heeft? Het verhaal van Dennis Verweijen en zijn vrouw Anke heeft hier in de regio ontzettend veel publiciteit gekregen; vanaf dat moment ben ik ontzettend onder de indruk van dit stel. Hij was namelijk al ziek toen zij uiteindelijk de keuze hebben gemaakt om vol voor hun kinderwens te gaan. “Hier komen vooraf ook zeker veel twijfels bij kijken. Er waren op dat moment veel redenen om onze kinderwens te laten lopen…”

Redenen die hij beschrijft in het boek Papa’s Bloed dat dit voorjaar zal verschijnen. Een verhaal waarmee Dennis anderen wil inspireren; een verhaal dat daarom thuis hoort op TwijfelMoeder. Een keuze voor een kindje is namelijk niet voor iedereen even vanzelfsprekend. Dennis en Anke zijn in ieder geval ‘ontzettend blij met de keuze die zij hebben gemaakt’. “Robin geeft ons zoveel energie en liefde.”

Dennis heeft in de angst geleefd dat hij 2016 niet zou halen. Een stamceltransplantatie met de stamcellen van zijn vader bracht daar verandering in. Het leek er op dat hij de strijd tegen de leukemie definitief te lijf kon gaan. Toch volgden er terugvallen en diende hij weer lichte chemokuren te volgen in de hoop dat de leukemie zou stabiliseren en misschien wat zou terugdringen. Anke is intussen zwanger van hun eerste kindje. “In de negen maanden van de zwangerschap hebben we regelmatig de angst gehad dat ik hier niet of in slechte gezondheid bij aanwezig zou zijn.” Gelukkig kon hij ‘zijn vrouwen’ bijstaan en werd het stel op 9 mei de trotse ouders van dochter Robin.

De spreekwoordelijke roze wolk en de roes waarin ze van elkaar genoten, bleek helaas van korte duur. “Een maand na de geboorte van Robin begon ik me slechter te voelen. Ik had slaapgebrek vanwege een continue aanhoudende hoest en ik ontwikkelde koorts. Na een opname van circa anderhalve week was de koorts onder controle en mocht ik thuis verder aansterken. De periode na deze ziekenhuisopname voelde ik me steeds beter en konden we ons voorbereiden op de doop en ons kerkelijk huwelijk dat gepland stond voor 15 juli. Ondertussen werd ik voorbereid op een stamcelboost, het nogmaals toedienen van stamcellen om de leukemie te lijf te gaan. Een week voor het huwelijk kregen we te horen dat de stamcelboost niet door zou gaan aangezien niet alle omstandigheden voldeden aan de medische eisen. Hiermee vervloog de kleine kans die ik nog had op genezing. Een harde klap. We probeerden ons op dat moment vooral te concentreren op de doop en ons kerkelijk huwelijk. Deze feestdag, 15 juli 2016, was een dag om nooit te vergeten. Anke, Robin en ik hebben samen met familie en vrienden ontzettend genoten van deze dag en tot in de late uurtjes werd er nog doorgefeest. Dit pakken ze niet meer van ons af!

In de periode na het huwelijk wisselen slechte weken zich af met goede weken. In augustus lag ik weer 2 weken in het ziekenhuis met koorts. Tijdens zo’n periode zijn we angstig, kwetsbaar en verdrietig. De toekomst blijft onzeker. Toch blijf ik dankbaar voor alles wat ik tot nu toe mee heb mogen maken. Anke en ik krijgen veel energie van onze dochter Robin en zij is altijd de grootste reden om door te gaan. Het ene moment ben je bang de bevalling niet mee te kunnen maken en inmiddels is Robin al ruim 8 maanden oud. Op dit moment is mijn behandeling erop gericht om de leukemie te stabiliseren. Iedere 4 weken heb ik een chemokuur van 5 dagen. De kuur doet zijn werk en we hopen en duimen dat dit lang zo blijft. We hebben fijn Sinterklaas, Kerst, oud op nieuw en mijn verjaardag met elkaar kunnen vieren. Ieder moment beschouwen we als een cadeau.”

Op zijn open brieven die verschijnen in de lokale media krijgt Dennis zoveel positieve reacties, dat hij besluit om te blijven schrijven. Zo ontstond ook het idee voor het boek. “Na meer dan een jaar aan voorbereiding en schrijven was in november de ruwe versie van mijn boek ‘Papa’s bloed’ af. Anke heeft me deze gehele periode gesteund en Robin zorgde voor de extra drive om iedere keer door te zetten. Voor mij was het een prima tijdsinvulling en erg goed voor het verwerkingsproces. Het boek gaat over de ziekteperiode met alle heftige, maar ook mooie en intense momenten. De rode draad is onze kinderwens, de zwangerschap, het verlangen naar de geboorte en de grote angst of ik de bevalling wel of niet mee zou maken. Mijn humor en liefde voor muziek komen zeker terug in het boek. Ik ben zelf erg trots op het resultaat en ik hoop dat jullie het boek ook kunnen waarderen.”

Het boek is nu te bestellen (zie link onderaan dit bericht). Met het boek zetten Dennis, Anke en Robin zich tevens in voor het goede doel. “Met het boek wil ik extra aandacht vragen voor de stichting Matchis – voorheen de Stamceldonorbank – en het belang van stamceldonoren benadrukken. Voor patiënten die een stamceltransplantatie nodig hebben, zijn stamcellen van een donor van levensbelang. Dit zijn veelal patiënten die, net als ik, een levensbedreigende bloedziekte hebben. Een groot gedeelte van de opbrengst van het boek gaat naar stichting Matchis.”

Daarom mag dit verhaal niet op TwijfelMoeder ontbreken wat mij betreft. Het boek biedt zo niet alleen steun aan hen die voor dezelfde beslissingen staan op het gebied van een kinderwens in combinatie met een ernstige, levensbedreigende ziekte. Maar iedereen die ‘Papa’s bloed’ koopt, draagt ook zijn steentje bij aan het goede doel.

Wil jij het verhaal over jouw of jullie kinderwens ook delen, mail dan naar info@twijfelmoeder.nl.

Cadeauwinkel
TwijfelMoeder
TwijfelMoeder is in 2013 ontstaan, omdat ik (Patricia de Ryck - 1984 - ondernemer en journalist) twijfelde over mijn kinderwens. Wel of geen kinderen - het leverde heel wat vooroordelen en discussies op. Ik heb in middels mijn keuze gemaakt en verwacht in maart 2017 ons eerste kindje, maar het onderwerp is nog steeds relevant. Je leest hier mijn column, lezerspost en allerhande nieuwtjes. Kortom: TwijfelMoeder is een gevarieerde site voor iedereen.
3 comments
  • Doodziek en een kinderwens: Dennis Verweijen vertelt
    mei 22, 2017 (22:40)

    […] heb ik hier al aandacht geschonken aan het boek van Dennis Verweijen. Dit is namelijk zijn verhaal. Op 35-jarige leeftijd krijgt hij de diagnose acute leukemie. Toch jaagt hij samen met zijn vrouw […]

  • Batboy
    jan 17, 2017 (07:17)

    Ik hoop dat je nog heel lang mag en kan genieten van je gezin.

  • Nicole
    jan 17, 2017 (07:03)

    Wat een bijzonder verhaal.. en wat fijn dat hij alsnog de geboorte van zijn dochter heeft mee kunnen maken. Hoop dat hij nog lang kan genieten van zijn gezin!

Leave a Comment

Name*
Email*
Website

%d bloggers liken dit: