Lezerspost
Zelfs mijn vader wist niet dat ik me zo voelde

“Zelfs mijn vader wist niet dat ik me zo voelde”, schrijft een lezeres als ze haar verhaal met TwijfelMoeder deelt. Erfelijk met borderline belast zijn en zelf ervaren hebben hoe dat voor een kind is, omdat je moeder het heeft – het is niet niks…

“Dit is mijn verhaal; het relaas van intussen een moeder van twee kinderen en een wolkenbaby, zonder een kinderwens. Dat klinkt misschien een beetje vreemd, maar ik zal het je uitleggen.

Ik ben de dochter van een moeder met hele heftige borderline problematiek. Daar is eigenlijk in het begin mijn niet bestaande kinderwens vandaan gekomen. Mijn moeder had mij met haar borderline erfelijk belast, dus ik zat niet zo op kinderen te wachten. Nee ik had geen hekel aan kinderen, maar ik wilde dat mijn toekomstige kinderen niet aan doen. Ik heb immers dezelfde erfelijke belasting.

Maar goed, ik werd volwassen. En ik belandde in een relatie met iemand waar ik heel veel van hield. Ik heb hem verteld dat ik geen kinderwens had en hij had daar vrede mee. Toch raakte ik zwanger. Compleet ongepland. We hadden voorbehoedsmiddelen gebruikt, maar die werkte dus niet.

Nou ja daar zat ik dan zwanger. Totaal de weg kwijt, door alle hormonen. Het voelde als een straf, zwanger zonder kinderwens, terwijl zoveel mensen niet zwanger werden maar het dolgraag wilde. Het deed zoveel zeer. In de loop van mijn zwangerschap, begon ik aan het idee te wennen. Blij was ik nog steeds niet, maar dat heeft de buitenwereld nooit aan mij gemerkt. Uiteindelijk was de kinderkamer af, maakte wij ons klaar voor de komst van de baby. Een klein meisje, we hadden zelfs al een naam.

Ik was ongeveer 34 weken zwanger toen ik op mijn bed zat, helemaal alleen en mijn vliezen braken. Naar het ziekenhuis gebeld, die stuurde een ambulance. Met spoed ben ik naar het ziekenhuis gebracht.Daar is mijn toenmalige vriend ook naar toe gekomen. In het ziekenhuis is er nog een echo gemaakt. De baby leek gezond en we gingen haar halen. Ik werd naar de verloskamer gebracht en na een tijd mocht ik persen.

Niemand weet hoe, maar ze heeft zichzelf toen opgehangen in de navelstreng. Ze is dus uiteindelijk doodgeboren. Het voelde als een straf voor het ontbreken van mijn kinderwens.

Vanaf dat moment heb ik mezelf beloofd dat ik nooit meer die gedachtes zou hebben, als ik nog kinderen mocht krijgen. Ik ben daarna nog 2 keer echt moeder geworden. Wederom door anticonceptie heen.

De gedachtes heb ik nooit meer gehad. Intussen is mijn leven zo dat ik gesteriliseerd ben. Ik heb twee mooie dochters en een wolkenbaby gehad. Meer als ik voor getekend heb, maar ik kan oprecht zeggen: met het overlijden van mijn wolkendochter, heb ik mijn straf wel gehad.”

Wil je je verhaal delen, mail dan naar info@twijfelmoeder.nl t.a.v. Lezerspost.

Bespaar continu
TwijfelMoeder
TwijfelMoeder is in 2013 ontstaan, omdat ik (Patricia de Ryck - 1984 - ondernemer en journalist) twijfelde over mijn kinderwens. Wel of geen kinderen - het leverde heel wat vooroordelen en discussies op. Ik heb in middels mijn keuze gemaakt en ben in maart 2017 bevallen van ons eerste kindje, maar het onderwerp is nog steeds relevant. Je leest hier mijn column, lezerspost en allerhande nieuwtjes. Kortom: TwijfelMoeder is een gevarieerde site voor iedereen.
12 comments
  • Volgmama
    jan 10, 2017 (08:11)

    Krijg er kippenvel van. Wat heftig!

    • schrijfster blog
      jan 10, 2017 (19:36)

      Dankjewel voor je reactie

  • Ilse Verhoeven
    jan 09, 2017 (14:19)

    Oh, wat een heftig en dapper verhaal!

    Ik kan me echt wel iets bij dat schuldgevoel inbeelden.

    • schrijfster blog
      jan 10, 2017 (19:36)

      Dankjwel voor je reactie.
      Was niet gemakkelijk om te delen

  • Hennie
    jan 09, 2017 (07:52)

    Wat een heftig verhaal. Zit met een raar gevoel dit in de trein te lezen. Dat ‘gestraft’ zijn kan ik me gevoelsmatig wel indenken, maar ik hoop dat je jezelf verstandelijk gezien wat minder in elkaar mept. Het is al erg genoeg wat je hebt meegemaakt. Wat dapper en eerlijk om dit te delen.

    Groet Hennie

    • schrijfster blog
      jan 10, 2017 (19:35)

      Ik heb in dit geval inderdaad puur op gevoel geschreven en niet mijn ratio gebruikt. Juist omdat ik duidelijk mijn emoties wilde overbrengen

  • Krystle
    jan 09, 2017 (07:14)

    Wat vreselijk. Erg dat je zo voelt dat dit je straf is. Maar dat snap ik aan de ene kant ook wel, want zulke gedachten heb ik ook weleens gehad.

    • schrijfster blog
      jan 10, 2017 (19:34)

      Het is inderdaad puur vanuit mijn gevoel geschreven.
      Maar die gedachtes zitten er wel ja

  • Merel
    jan 08, 2017 (18:35)

    O wat erg voor je! Een nachtmerrie. En hoe bijzonder dat je telkens door de anticonceptie heen zwanger raakte. Ik ben normaal meestal vrij nuchter, maar dit moet bijna wel voorbestemd zijn.

    • Schrijfster blog
      jan 08, 2017 (19:50)

      Achteraf geloof ik dat ook.
      Er is een reden dat dit gebeurt is en mijn wolkendochter draag ik in mijn hart met me mee.
      Bedankt voor je reactie

  • Schrijfster blog
    jan 08, 2017 (16:11)

    Nieuwsgierigheid laat het me vragen Lonneke. Wat gebeurt er nog veel te vaak en kunnen we er niks aan doen?

  • Lonneke
    jan 08, 2017 (15:59)

    Ik kan hier zoveel typen maar eigenlijk zijn er geen woorden voor. Helaas gebeurd het veel te vaak en kunnen we er niks aan doen.. heel heftig!

Leave a Comment

Name*
Email*
Website

%d bloggers liken dit: