Moeilijkste beslissing: TwijfelMoeder doorzetten

De moeilijkste beslissing die ik ooit gemaakt heb? Tijdens een bijeenkomst van The Young Talent Group Land van Cuijk vroeg één van de andere talenten hier naar. Ja, en dan kom ik toch bij TwijfelMoeder uit. En dan niet het starten, maar vooral het doorzetten van deze site.

Openhartig mijn verhaal delen; daar heb ik persoonlijk helemaal geen moeite mee. Ik ben een open boek. Ken wat dat betreft ook weinig taboes. Juist door met elkaar in gesprek te gaan over lastige onderwerpen en onzekerheden doe je inzichten op die je verder kunnen brengen. Het levert waardevolle contacten en zelfs bijzondere vriendschappen op.

Ja, natuurlijk zijn niet alle reacties even leuk. Als men op een forum schrijft dat ik gestoord ben en dus absoluut geen goede moeder zou zijn, kan ik me daar heel goed voor afsluiten. Het is zo makkelijk om de lelijkste verwensingen te typen; anoniem van voor je beeldscherm. Ik kan daar terug op in gaan, maar daar steek ik echt de energie niet in. Sommige mensen genieten er schijnbaar van om anderen zo lelijk te bejegenen.

Maar ik lees die reacties niet alleen. Ook mijn familie krijgt deze opmerkingen onder ogen. Ze worden soms zelfs aangesproken. En dat is niet altijd positief. Beetje jammer dat die mensen niet het lef hebben om tegen mij persoonlijk te zeggen wat ze van mij vinden. Ik ga namelijk graag met ze het gesprek aan. Wat die mensen zeggen, ook dat kan ik langs me heen laten gaan. Ik weet namelijk waarvoor ik het doe. Ik wil een taboe doorbreken. Maar dat ze mijn familie hier mee confronteren, gaat mij te ver.

Mijn naasten hebben het beste met mij voor. Ze willen mij beschermen tegen opmerkingen als ‘zij moet echt een kinderhater zijn’. Stoppen met de site – niet meer zo openhartig mijn verhaal delen – dat zou alles veel makkelijker maken. Ja, er is vanuit mijn naasten gevraagd of ik dat wil doen. Daar wist ik me in eerste instantie ook echt geen raad mee. Het was de reden voor de stilte. Maar toch heb ik besloten om niet voor de makkelijkste weg te kiezen.

Als je een taboe wil doorbreken, moet je doorzetten. Dat is niet altijd makkelijk. Maar het is mijn missie. Ik laat me niet monddood maken door wat onnozelaars. Nee, ik wil juist een stem geven aan degene die zich in mijn verhaal herkennen. Dat zijn namelijk veel meer mannen en vrouwen dan die ‘haters’ kunnen bedenken. De mooie, openhartige reacties die ik krijg steunen mij in de beslissing om TwijfelMoeder door te zetten.

Wil je zelf je verhaal delen, dat kan. Je leest er hier meer over. 

Twijfel jij over je kinderwens? Lees dan mijn boek De twijfelmoeder en praat mee in de besloten Facebook-groep Twijfel over kinderwens. Voor moeders is er een speciale groep.

mei 9, 2015 /