#ikvaccineer – daar heb nooit over getwijfeld

#ikvaccineer – ja ik sluit me aan bij de hashtag die momenteel op Twitter rond gaat. Ik weet dat er over schrijven misschien vervelende reacties gaat opleveren, maar zwijgen over iets dat – in mijn ogen – goed is, is natuurlijk ook vreemd. Nee, over vaccineren heb ik nooit getwijfeld. Wij willen gewoon niet dat onze kleine man allerlei narigheden oploopt.

Zelf heb ik in het verleden ook mijn prikjes gekregen. En op latere leeftijd volgden natuurlijk ook de spuiten voor onze buitenland reizen. Nee, daar heb ik nooit over getwijfeld. Al moet ik toegeven dat ik keer op keer strak van de spanning sta. De kleine man is wat dat betreft een stuk heldhaftiger dan moeders (zal-ie van zijn vader hebben). De eerste keren gaf hij geen kik; de laatste keer moest hij even heel hard huilen, maar bij het aankleden was het alweer verleden tijd. Overdreven last van bijwerkingen heeft hij ook nooit gehad. Dus wat dat betreft voor ons ook geen reden om het niet te doen.

Waarom #ikvaccineer?
Ik ben van mening dat vaccins niet voor niets ontwikkeld zijn. Vervelende ziektes uit het verleden hebben we daarmee tot een minimum beperkt. Wat dat betreft vind ik het schrikbarend dat de mazelen weer sterk toenemen. Dit heeft volgens de experts direct te maken met de daling van het aantal mensen dat wordt gevaccineerd. Nu denk je misschien nog ‘de mazelen, dat zijn toch die rode plekjes, dat valt toch wel mee’. Nou… wist je dat 1 op de 1000 gevallen van de mazelen ernstig verloopt of zelfs dodelijk is. Er treden bij deze ziekte complicaties op, zoals longontsteking, hersenvliesontsteking en/of leverinfectie.

Deze cijfers – waar ik toch wel van schrik – hebben de #ikvaccineer-beweging op gang gebracht. Hierin geven kinderartsen, maar ook andere artsen aan, dat zij ook hun kind vaccineren. Kinderlongarts Noor Rikkers zegt daar bijvoorbeeld over. “Ik moet de eerste kinderarts nog tegenkomen die zijn kind niet vaccineert. Maar wij kennen dan ook de ziektebeelden van dichtbij.”

Zelfs aan de bel getrokken
Toen ik hoorde over die heftige meningokokken-variant heb ik zelfs meteen contact gezocht met het consultatiebureau. Ik hoopte dat onze vent ook voor meningokokken type W gevaccineerd zou worden, want in mijn omgeving zag ik hoe een speels kindje binnen no time in een ziekenhuisbed lag met onzekere ouders en vrienden er omheen. Hopende dat de hersenvliesontsteking geen verdere gevolgen zou hebben, maar tegelijkertijd ook doodsbang zijn voor het ergste dat er kan gebeuren. Je kunt er je kop niet voor in het zand steken: er overlijden nu eenmaal mensen aan deze ziektes.

Natuurlijk bepaalt iedereen zelf wat hij of zij doet met de vaccinaties. Het jammere daar aan is wat mij betreft dat de échte voorlichting beperkt is. Juist nu we online alles op kunnen zoeken, verdwalen we in alle informatie. Dat varieert van wetenschappelijke studies tot verhalen van zogenaamde ervaringsdeskundigen. In sommige artikelen is de schrijver heel stellig, terwijl het alleen om een mening van iemand gaat. Kortom: het is lastig om kwalitatief goede informatie over dit onderwerp te vinden. Je leest wat dat betreft ook wat je wil lezen; dat bepaal je namelijk zelf met je Google zoek-opdracht. Als je naar ‘nadelen vaccinatie’ zoekt, krijg je tenslotte heel andere berichten als ‘voordelen vaccinatie’. Wat dat betreft is het goed dat de artsen – die hebben er tenslotte voor geleerd – zich openlijk uitspreken. Althans dat vind ik.

Foto waarop baby vaccinatie krijgt van Shutterstock.

Praat mee over dit onderwerp op onze Facebook-pagina. Daarnaast is er in de besloten Facebook-groep alle ruimte om je twijfels over je (ontbrekende) kinderwens te bespreken.

augustus 21, 2018 /