Column
Sharenting: ouders plaatsen voortdurend van alles over kids op social media

Sharenting: zo wordt de trend genoemd waarbij ouders voortdurend updates en foto’s op social media plaatsen over hun kinderen. Een trend waar RTL Boulevard het vanavond over had. Niet zo gek, want menig BN’er maakt zich hier schuldig aan. Maar laten we mamabloggers in dit geval niet vergeten. Sinds ik zwanger ben en steeds meer collega-bloggers ben gaan volgen, verbaas ik me over het feit hoeveel kinderen er op foto’s voorbij komen. En dan heb ik het nog niet eens over de gemiddelde moeder, vader, opa of oma op social media – ook daar worden trots updates gedeeld. Of de kinderen daar op hun achttiende nog zo blij mee zijn… Tja, dat weet ik niet.

Het TwijfelMoeder-boek komt er aan! Volg de voortgang via DE TWIJFELMOEDER nieuwsbrief. Twijfel jij over je kinderwens: dan is er de besloten Facebook-groep Twijfel over Kinderwens.

Nu zullen een aantal van jullie denken ‘dat moet zij nodig zeggen; zij deelt iedere scheet over haar twijfels online’. En inderdaad ik beschrijf ook een privé onderwerp. Een onderwerp waar ik graag aandacht voor wil en waarbij ons kindje altijd in mijn achterhoofd zit. Hij of zij moet deze verhalen als puber gewoon kunnen lezen en er – net als mij – trots op terug kijken. Beetje met het gevoel van ‘wat een lef had die moeder van mij, die gaat gewoon tegen de gebaande paden in’. Maar vooral natuurlijk met het feit dat hij/zij absoluut gewenst is. We – inderdaad vooral ik – hebben er gewoon wat langer over nagedacht voor het moment daar was. Toch hebben mijn lief en ik op het gebied van sharenting wel al keuzes gemaakt. Keuzes die we al doorgevoerd hebben in de site vanaf het moment dat-ie online is. Zo wordt hij bijvoorbeeld nergens met naam genoemd.

Sharenting op TwijfelMoeder?

Sharenting begint natuurlijk pas echt als het kindje geboren is. Om even wat cijfers uit de aflevering van RTL Boulevard te benoemden: ‘Een derde van de kinderen staat binnen 24 uur na zijn of haar geboorte al online’. Dan worden er al volop foto’s en updates gedeeld met het heuglijke nieuws. Of wij er ook zo snel bij gaan zijn? Eerlijk: ik denk van niet. De aankondiging van mijn zwangerschap hebben we online ook pas bij 22 weken gedaan. Kan me zomaar voorstellen dat we dat ook doen met het nieuws van de geboorte. Dan is het natuurlijk wel zaak dat de familie online ook nog niets plaatst. Niets vervelenders dan felicitaties van vrienden-van-vrienden ontvangen, terwijl jezelf nog niet iedereen (persoonlijk) op de hoogte hebt gebracht. Ach, mijn zwangerschap hebben ze ook verborgen, dus moet het met dit nieuwtje ook wel lukken.

Nog zo’n cijfer uit de uitzending dat mij deed opschrikken. In Amerika heeft 92% van de tweejarigen een eigen, digitaal kanaal. Wow, dat is een hoog aantal. Nu kan ik me wel voorstellen dat wij alvast zijn/haar naam (die zullen we ook niet bekend maken, omdat dat alleen maar tegen hen gebruikt kan worden: zo zijn ze toch al heel snel te Googlen) als domein registreren en dat ook doen op social media. Alleen al omdat-ie zo geclaimd is en niemand anders er later mee aan de haal kan. Nee, updates voor hem of haar plaatsen, zoals Kim Kötter en Jaap Reesema voor baby Muck doen op Instagram dat gaat me echt te ver.

Online scoort sharenting

Kim en Jaap zijn niet de enige BN’ers die hun kindje(s) volop in beeld brengen via social media. Er zijn er eigenlijk maar weinig die hun kids echt afschermen voor het media geweld. Zo zien we bij RTL Boulevard dat Georgina Verbaan vecht als een leeuw voor haar dochter als een paparazzifotograaf een foto maakt. Carice van Houten heeft wel een fotootje gedeeld, maar het gezichtje van haar kleine afgedekt met een enorme smiley. Ook Ruben Nicolai geeft in de uitzending aan dat hij de keuze aan zijn kinderen laat. Als zijn kinderen een bewuste keuze kunnen maken, mogen ze het zelf bepalen. Maar zover is het nog niet. Filemon noemt het zelfs ‘kinderarbeid’. Hij moest zijn column in een bekend mamablad opgeven (hij werd ontslagen!), omdat hij geen foto’s van zijn kinderen wilde plaatsen. Zo’n blad denkt natuurlijk; we hebben zo een andere BN’er gevonden die het wel doet. Want kindjes scoren nu eenmaal; dat vinden we schatting, liken we massaal. Zo vergroten BN’ers hun populariteit. Tja en een BN’er die populair is, kan natuurlijk ook weer op meer werk rekenen. Maar moet je daar je kinderen echt voor uitbuiten door ze continu in beeld te brengen? Wat vinden ze daar later van?

Diezelfde trend zie je eigenlijk bij mamabloggers. Sharenting ten top op deze blogs. De moeders en vaders delen de ene na de andere foto van de kids. De voorbeelden hoef ik denk ik niet op te sommen. Jullie kennen ze allemaal wel. De weekoverzichten, maar ook gewone berichten staan er vol in. Begrijpelijk, want de lezers smullen hiervan. We zijn tenslotte allemaal stik nieuwsgierig naar wat iemand allemaal weer heeft meegemaakt. Ik begrijp van veel mamabloggers dan ook dat die overzichten keer op keer weer tot de best gelezen berichten op hun site behoren. En dan hebben we het nog niet over de blogs, waarbij het kindje dient als het ‘proefmonster’ en model staat voor nieuwe kleding of tijdens het reviewen van een bepaald product. Hartstikke leuk natuurlijk en je krijgt zo inderdaad een goed beeld van het product of de dienst. Maar wat denkt je kind daarover als hij of zijn achttien is en die foto’s terugziet en de artikelen leest? Sta je daar wel eens bij stil. Natuurlijk kun je zeggen dat ‘hij er ook van geniet om te poseren’ of dat ‘zij al die uitjes echt super vindt’, maar wat kan een kind nu al kiezen?

Sharenting strafbaar?

Er zijn inmiddels zelfs al voorbeelden, waarbij sharenting op fikse boetes komt te staan. En nee, dan hebben we het niet over de foto’s van je kindje die van het internet worden geplukt en lukraak worden gebruikt door mensen met verkeerde redenen daarvoor. Dat is natuurlijk ook één van de gevaren, waarom je op moet letten met wat je deelt. Maar als we het over boetes hebben, dan kunnen die ook aan de ouders worden toegekend. In diezelfde uitzending van RTL Boulevard wordt gerefereerd naar de situatie in Frankrijk waar kinderen hun ouders voor de rechter kunnen slepen. De strenge privacywetgeving zorgt ervoor dat het ongevraagd plaatsen van foto’s op social media bestraft kan worden met boetes die oplopen tot 45.000 euro of zelfs een jaar celstraf. Klik hier om er meer over te lezen.

In Oostenrijk heeft een achttienjarige dame haar ouders voor de rechter gedaagd om ze te dwingen haar kinderfoto’s van Facebook te verwijderen. Zij voelt zichzelf voor schut gezet door haar ouders, die echt alle momenten (zo’n vijfhonderd foto’s) van haar deelden met hun zevenhonderd online vrienden. Vind je dat dat wel heel ver gaat? Ja, natuurlijk zijn dit opvallende voorbeelden, maar ze zetten je als het goed is wel aan het denken. Wat dat betreft ben ik het absoluut eens met de conclusie van het gesprek bij RTL Boulevard: laten we onze kinderen zelf hun digitale footprint ontwikkelen. Ik laat de shareting trend wat foto’s betreft dan ook volledig aan me voorbij gaan. Natuurlijk schrijf ik hier wel updates, maar ook in dat geval is ieder woord goed overwogen.

Alle columns van TwijfelMoeder lezen, klik dan hier. Ik heb ze in chronologische volgorde voor je op een rijtje gezet. 

Baby algemeen
TwijfelMoeder
TwijfelMoeder is in 2013 ontstaan, omdat ik (Patricia de Ryck - 1984 - ondernemer en journalist) twijfelde over mijn kinderwens. Wel of geen kinderen - het leverde heel wat vooroordelen en discussies op. Ik heb in middels mijn keuze gemaakt en ben in maart 2017 bevallen van ons eerste kindje, maar het onderwerp is nog steeds relevant. Je leest hier mijn column, lezerspost en allerhande nieuwtjes. Kortom: TwijfelMoeder is een gevarieerde site voor iedereen.
23 comments
  • Opvoeden | Sharenting of parenting, waar stopt het één en begint het ander? – Lotus Writings
    dec 31, 2017 (14:44)

    […] afgelopen discussie (interessant stuk bij Twijfelmoeder) over ‘sharenting’ draaide vooral om het online […]

  • Nathalie
    mrt 06, 2017 (21:22)

    Ooit had ik een blog waar de kinderen wel met naam, toenaam en foto’s opstonden, al was dat beschaafd, netjes en niets om je voor te schamen… Toch heb ik besloten die blog offline te halen en deze foto’s te laten verdwijnen, dat is voor 99% gelukt! Op hun namen vindt je niets meer, gelukkig! Ik schrijf wel over situaties, problemen en gebeurtenissen maar zonder namen of herkenbare foto’s.

    Persoonlijk ben ik van mening dat de kinderen zelf een keuze moeten maken en kinderen van deze leeftijd kunnen dat nog niet objectief bekijken en beoordelen. Ze hebben nog geen idee wat voor een consequenties het kan hebben! Een kind van zes kan je wel toestemming vragen, maar ze hebben geen idee wat de consequenties zijn en dus denk ik dat, dat niet de juiste manier is.

    Deze discussie heb ik ooit al eens gevoerd online, deze liep echter zo uit de hand dat ik de berichten zelfs heb verwijderd op mijn site. Daar werd door andere moeders met flink wat ‘shit’ heen en weer geslingerd.

  • Zeven maanden zwangerschap maakt je geen moeder
    feb 07, 2017 (05:25)

    […] feit dat ik die als TwijfelMoeder zo open en bloot deel. Maar dat deze mening – die volgde op het sharenting artikel en mij via verschillende wegen bereikte – me zo zou raken, had ik eigenlijk niet […]

  • Rosita
    feb 05, 2017 (08:00)

    Nog even als toevoeging, net als jij verbaas ik me er ook over hoeveel, vooral moeders, delen van hun kinderen online.

  • Rosita
    feb 05, 2017 (07:57)

    Interessant Artikel! Vroeger deelde ik veel meer via sociale media, van mijn zoontje. Nu niet meer en blijft het bij af en toe op Facebook die afgeschermd is. Ik heb geen “mamablog” (ook zo’n term waar m’n nekharen van overeind gaan staan. Ik ben moeder voor volwassenen en mama voor kinderen) maar op mijn blog noem ik mijn kind nooit bij naam. Ook staan er geen foto’s op van hem.

  • Angela || Great Body & Mind
    feb 04, 2017 (21:27)

    Ik zit heel erg in dubio wat te doen qua sharenting. maar ben er nog niet over uit. Lastige keuze hoor! Wel denk ik over een postbus als mogelijkheid. Dat zou voor mij al een stuk schelen.

  • Lees Mee 15: mijn favoriete blogs van afgelopen week – Lotus Writings
    feb 04, 2017 (06:01)

    […] eeuwige discussie: wat deel je wel, wat deel je niet? Deze bijdrage van Patricia vond ik heel sterk. Blijft verstandig om bewust mee om te gaan, wat je ook […]

  • marleen@burgertrutjes
    feb 03, 2017 (11:41)

    Ik snap ook nooit zo goed waarom vrouwen echo’s delen. Maar dat is iets persoonlijk van mij hoor, ik snap gewoon niet waarom je zoiets intiems wil laten zien!

    Maar goed ik heb dan ook geen kinderen, ik deel ook als een gek foto’s van mijn hond op social media, haha!
    Gelukkig kan die niets terugzeggen 😉

  • Daisy Dingen
    feb 02, 2017 (00:33)

    Ik denk dat het voor iedereen op een andere manier goed voelt… En dat is het belangrijkste, doen wat goed voelt. De foto’s die van mijn dochter online komen worden vaak specifiek gemaakt voor mijn blog bv. We maken dus echt onderscheid in foto’s voor prive en foto’s om met iedereen te delen. Soms vind ik een prive kiekje zo leuk gelukt dat ik die ook wil delen, dat vraag ik dan ook aan Emma zelf… Ze is 4 dus heeft natuurlijk nog weinig besef van de impact, maar als zij vind dat ze ergens niet leuk op een foto kijkt laat ze dat weten! 😀 Foto’s in bad of de douche of wc en dergelijke, dus echt prive situaties deel ik niet. Die deel ik van mezelf ook niet dus waarom zou ik dat van haar wel doen? Ik ben me dus bewust van wat ik wel en niet online zet en hoop dat mijn dochter dat later ook zo ziet.

  • Marije
    feb 01, 2017 (14:28)

    Ook ik had hier wel een mening over voordat ik moeder werd: geen inhoud van potjes en geen naakte kinderen op social media. Nog steeds heb ik die mening wel trouwens, maar ik ben ook gewoon veel te trots op mijn baby om helemaal geen foto’s van hem te plaatsen. Ik ben benieuwd of jouw gevoel hierover nog zal veranderen als de kleine eenmaal geboren is! Al moet je het natuurlijk, net als ik, helemaal zelf weten wat je doet. Als jij geen foto’s plaatst: prima. Doe je dat wel, ook goed. Het is jouw keuze.

  • Sonja
    feb 01, 2017 (14:21)

    Ik ben een “sharent”, maar vind het belangrijk -zeker als mammablogger- dat je blijft overwegen wat je wel en wat je niet plaatst. Mijn afweging is geweest dat ik wel kleding en interieur show, maar niet teveel privé. Dat Is een bewuste keuze, en hoewel ik natuurlijk niet weet of de Twins het zullen waarderen, ik hoop dat ze later de keuze zullen begrijpen. Daarbij denk ik ook wat lisette zegt dat er over 20 jaar het onoverkomelijk is dat men online staat. Maar ik vind je stuk wel een goede manier of weer stil te staan bij je eigen keuzes; sta ik hier (nog) achter?

  • Jacqueline
    feb 01, 2017 (14:13)

    Mijn kinderen komen vrijwel nooit herkenbaar op foto’s op mijn blog of (openbare) social media. Nu zijn ze ook al 10 en 13 en hebben ze daar niet zoveel behoefte aan. 😉 Maar ook toen ze jonger waren, kwamen ze niet zoveel in beeld. Aan de andere kant worden ze ook weleens ‘in het wild’ op de foto gezet, bijvoorbeeld op een festival of zoiets. En die foto komt dan ook weer in de krant of op internet en dat vinden ze dan weer wel leuk.

    Ik snap wat Joyce zegt, dat het anders is als je eenmaal moeder bent. En toch denk ik dat je ook kunt laten zien hoe trots je bent, zonder via plaatjes of tekst teveel te delen.

  • Marijke
    feb 01, 2017 (13:44)

    Mijn kinderen hebben het recht om mee te beslissen. Maar omdat zij het nog niet kunnen overzien, mag de wereld blij zijn dat ik een VETO recht heb, Anders zouden er vreselijke foto’s online komen.
    Ik hoop dat ik, door bewust wel foto’s te plaatsen en met hen in gesprek te zijn hierover, voor reviews, weekoverzichten maar ook voor social media dat ik hen juist opvoed tot zelfbewuste jongeren die weten wat ze wel en niet plaatsen op social media. In plaats van hen weg te houden, of niet herkenbaar in beeld te brengen.
    Voor mijn gevoel bereik ik daar juist mee dat ze het later allemaal gaan doen, net zoiets als met roken, drinken, drugs. Ben ook blij dat ik van mijn ouders vroeger gewoon mocht drinken. Thuis en voor ik 16 was. Daardoor niet de behoefte gehad ermee te experimenteren.

    Dus ik ben dol op sharenting, lekker samen! Je artikel vind ik wat dat betreft dus wel wat te zwart-wit.

    • TwijfelMoeder
      feb 01, 2017 (13:51)

      Daar heb je ook een heel goed punt. Mooi om zo ook de andere kant van het verhaal te horen, want dat kwam in de reportage niet naar voren. En zoals Joyce al terecht zegt: ik heb op dit moment nog geen kinderen en wie weet hoe mijn standpunt straks nog draait. Dank dus voor je reactie.

  • Joyce
    feb 01, 2017 (13:41)

    Mijn omgeving deelt nauwelijks iets. Ik kies er bewust voor dat wel te doen. Maar als mijn oudste zegt niet op de foto te willen, respecteer ik dat. Hij staat niet naakt op mijn blog, ik deel geen inhoud van potjes of luiers. Een snotneus wordt eerst weggepoetst. Wellicht is dat “de boel mooier maken dan het is”, ik vind het meer zorgen dat hij daar niet mee gepest kan worden.

    Ik blijf er wel bij dat zolang je zelf nog geen kinderen hebt, maar in jouw geval wel zwanger bent, je geen idee hebt hoe het straks is als je kleine er wel is. Het is heel bijzonder en je wil echt iedere scheet het liefste delen van trots. Daar kun je je nu nog geen voorstelling van maken, dat kon ik me 3 jaar geleden ook niet. Dus ik zou zeggen, je merkt nog wel hoe lastig het zal zijn. Hartstikke goed als je ervoor kiest niets te delen. Maar ik vraag me wel eens af of foto’s erger zijn dan sommige geschreven teksten. Ik denk juist dat er over dat laatste veel meer nagedacht zou moeten worden als je het hebt over wat je deelt over je kinderen.

    • TwijfelMoeder
      feb 01, 2017 (13:54)

      Terecht punt over de teksten. Weet dat ik daarin zelf natuurlijk ook zaken schrijf, die anderen niet zouden delen. Of die men zelfs veel te ver vindt gaan. Daarom zijn dit soort discussies altijd goed: zet je weer aan het denken. Wat dat betreft ontwikkelen we ons zelf natuurlijk ook continu online en leren we bij (of stoten we ons hoofd). Vind alle reacties in ieder geval heel waardevol. Juist, omdat dit ook een goede tegenreactie geeft op die reportage. Ben ook benieuwd of er vanuit het land van de BN’ers nog een reactie gaat komen…

    • Josefien
      feb 02, 2017 (16:31)

      Sorry, maar dit vind ik echt onzin (de comments van Joyce). Ik heb ook een kind en voel totaal geen behoefte om foto’s van hem te delen met de wereld. Bovendien: wie zit erop te wachten denk ik altijd? Alleen de opa’s en oma’s zijn erin geïnteresseerd toch?
      En geloof me, ik hou van niets op deze wereld meer dan van mijn zoon. Dat heeft niets met social media te maken (en zou er ook niets te maken mee mogen hebben).

  • Lisette
    feb 01, 2017 (13:28)

    Ach, als onze kinderen 18 zijn staan ze praktisch allemaal op internet. Dus dan is het niet bijzonder meer. Natuurlijk let ik op dat ik geen plaatjes van bloot, op het potje en dergelijke deel. Maar nogmaals, over 20 jaar heeft bijna iedere volwassene dit ‘probleem’. Ik denk dat we daar niet zo hysterisch over moeten doen.
    Maar goed ik ben een Loedermoeder…

    • TwijfelMoeder
      feb 01, 2017 (13:32)

      Dat werd ook in het item gezegd inderdaad… Al sloten ze wel af met dat het wijselijk is om kinderen hun eigen digitale footprint te laten ontwikkelen. Denk dat je gezonde verstand gebruiken, dan het belangrijkste is. En volgens mij doe jij dat gewoon.

  • Joyce
    feb 01, 2017 (13:24)

    Ja ik sta er zeker bij stil dat mijn kinderen over een jaar of 15 een mening zullen hebben over wat ik over ze heb gedeeld. Daarom maak ik zeer bewuste keuzes over wat ik wel of niet deel. Ik vind dit altijd grappig te lezen van vrouwen die zelf nog geen kinderen hebben. Geloof me, je bent straks apetrots en het is zeer zeer moeilijk om geen foto’s online te plaatsen.

    Bovenal moet iedereen vooral doen waar hij of zij zich goed bij voelt. En als je je er zo aan ergert, is het wellicht beter voor je gemoedstoestand niet bij al die mamabloggers langs te gaan.

    • TwijfelMoeder
      feb 01, 2017 (13:29)

      @Joyce ergeren valt mee hoor, maar de uitzending van gisteren heeft me echt aan het denken gezet. Ben heel benieuwd of ik die drang over pak ‘m beet twee maanden heb (dan is hij/zij er tenslotte). In onze familie en vriendengroep worden er ook vrij weinig zaken online gedeeld. Misschien scheelt dat ook… Maar spreek me er gerust op aan als ik ook helemaal los ga, he.

  • Essma
    feb 01, 2017 (09:26)

    Wat een interessant artikel! Ook wel confronterend voor mamabloggers denk ik. Ik ben ook een mamablogger, maar probeer mijn kinderen niet steeds pontificaal in beeld te brengen. Ik luister altijd naar mijn moedergevoel. Dat stemmetje zegt vaak ‘beter niet’. Dus dan ook niet. mensen moeten wat ik schrijf, ook zonder mijn kinderen leuk of interessant kunnen vinden. Anders doe ik iets niet goed denk ik..

  • RTL Boulevard: hoeveel laat jij van kids zien
    jan 31, 2017 (23:40)

    […] is dus zeker een onderwerp dat ik zelf ook nog eens uitvoeriger ga beschrijven. Nu ik de mamablogs volg, verbaas ik me er namelijk keer op keer over wat ze allemaal wel niet […]

Leave a Comment

Name*
Email*
Website

%d bloggers liken dit: